De quaestie Annie en André

Door De Quaestie 17 februari 2006

Annie (24) woont in een gezinsvervangend tehuis. Ze heeft veel behoefte aan regelmaat, ordening en begeleiding omdat zij erg impulsief kan reageren en zaken onvoldoende overziet. Ze is wat naïef en snel te beïnvloeden.
Annie gaat drie dagen per week naar de regionale sociale werkplaats. Daar heeft zij vier weken geleden André (27 jaar) ontmoet. Hij woont zelfstandig, zij het dat hij drie keer per week begeleiding krijgt voor het regelen van allerlei praktische zaken.
Annie is verliefd geworden op André. Ze heeft het vaak over hem en ziet erg tegen hem op. Hij is haar ideaal. Ze gaan vaak samen uit, winkelen, naar de bioscoop of kijken bij André thuis een video. Annie gaat altijd naar André toe, omgekeerd komt hij nooit bij haar. Hij zegt dat hij meer ruimte heeft en het prettiger vindt om haar alleen te ontmoeten, niet samen met anderen. Zodra André haar opbelt, laat Annie alles vallen en gaat onmiddellijk naar hem toe. De verhouding is niet gelijkwaardig, maar Annie wil daar niets van horen. In haar beleving is André de ideale man.
Annie heeft zes weken geleden een vakantie geboekt, twee weken naar de Ardennen. Ze heeft er lang voor gespaard en ziet er erg naar uit. Ze is vorig jaar ook in het pensionnetje geweest en dat is haar erg goed bevallen. Na de vakantie was ze lange tijd bijzonder vrolijk: het was voor haar het hoogtepunt van het jaar.
Plotseling vertelt zij dat ze niet vakantie wil. Ze is in paniek: want wat als André haar dan belt? Ze kan dan niet vanuit België naar hem toe. Ze wil niet dat hij haar vergeefs belt. Ze wil hem niet kwijt, dan maar niet op vakantie.

Wat doe je als begeleider? Is het een zaak van Annie en André of neem je contact op met de begeleider van André? Ga je mee in de opstelling van Annie of probeer je haar te motiveren om alsnog op vakantie te gaan?

7 mei 2006 Zita: Ik denk gezien Annie haar impulsiviteit, naïviteit en beïnvloedbaarheid dat het van groot belang is dat deze situatie uiterst zorgvuldig wordt bekeken. Ik ben het er niet mee eens dat de keuze geheel bij Anne en André gelegd kan worden. Ik krijg de indruk dat André haar gemakkelijk kan beïnvloeden, zowel positief als negatief. Ik vind dat in overleg met Annie contact op genomen moet worden met de begeleider van andré. Ik wil als begeleider meer van zijn achtergrond weten, om de situatie beter in te schatten. Als begeleider kan ik Annie niet verplichten of dwingen op vakantie te gaan. Ze is echter 24 jaar en kan onder begeleiding zelf keuzes maken. Ik vind niet dat ik voor haar de keuze kan maken, echter zal ik haar wel duidelijk zeggen wat ik vind. Ik zal proberen haar te motiveren voor de vakantie, mede omdat ze het vorig jaar zo naar haar zin heeft gehad. Ik wil Annie zoveel mogelijk inspraak geven binnen deze situatie, ik zorg er als begeleider voor dat het een verantwoorde keuze is.

5 februari 2008 Aafke Steenbeek: Ik ben het ermee eens dat Annie uiteindelijk zelf de keuze zal moeten maken. Het is haar leven en ik ben van mening dat zij dat zelf zal moeten inrichten, al dan niet met ondersteuning. Wel zal ik als begeleider van Annie, het gesprek met haar aangaan. Ik zal haar motiveren en stimuleren om wel op vakantie te gaan. En als ze bang is dat AndrÃ© vergeefs belt en zij niet vanuit BelgiÃ« naar hem toe kan (per direct), kunnen daar tot op zekere hoogte afspraken over gemaakt worden. Annie kan hem bijv. vertellen dat ze op vakantie gaat, zodat hij dat weet en niet vergeefs hoeft te bellen. Vanuit haar vakantieadres kan ze hem kaarten en brieven sturen, zodat hij toch iets van haar hoort. Op die manier zou ik enigszins proberen er een positievere draai aan te geven en Annie toch op vakantie laten gaan. Contact opnemen met de begeleider van AndrÃ© is een mogelijkheid om de hele boel net iets beter in te kunnen schatten. Dit zou ik inderdaad wel in overleg met Annie doen. Maar ik vind niet dat dit 'moet', het is een optie die overwogen kan worden. En ik denk dat het opnemen van het contact per begeleider verschilt, aangezien de een sneller het idee heeft de situatie juist in te kunnen schatten dan de ander. Bovendien hangt het m.i. ook enigszins van Annies reactie af op het gesprek. Staat ze ervoor open of wil ze er juist niets van weten? En zoals ik al eerder zei: uiteindelijk zal Annie zelf de keuze moeten maken. Gaat ze niet op vakantie? Dan zou ik dat als begeleider jammer vinden en wie weet komen er alleen maar grotere problemen van, maar dat is dan zo, het is haar leven en haar keuze, vind ik in dit geval.

Om te reageren dient u in te loggen:

Wachtwoord:

U kunt hier een login aanmaken.